رفتن به محتوای اصلی
بیمار در واحد نورومدولاسیون

فناوری

تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای (TMS / D-TMS)

درمانی غیرتهاجمی که با پالس‌های مغناطیسی نواحی مشخصی از مغز را تحریک می‌کند و عمدتاً برای افسردگی‌ای به کار می‌رود که به دارو پاسخ نداده است.

تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای (TMS / D-TMS)

تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای (TMS) یکی از روش‌های تحریک مغناطیسی مغز است که واحد نورومدولاسیون بیمارستان NPİSTANBUL ارائه می‌دهد. این روش بر نواحی منتخبی از مغز اثر می‌گذارد تا به درمان بیماری‌های روان‌پزشکی و عصبی-روان‌پزشکی کمک کند. در NPİSTANBUL، TMS به‌صورت شخصی‌سازی‌شده برنامه‌ریزی می‌شود و بخشی از مجموعه‌ای گسترده‌تر از ابزارها برای ارزیابی و حمایت از عملکرد مغز است.

واحد نورومدولاسیون NPİSTANBUL

این واحد یک مرکز مرجع چندتخصصی است که فناوری‌های پیشرفته را برای دو هدف گرد هم آورده است: ارزیابی نحوه کار مغز و حمایت از عملکرد آن. متخصصانی از چهار رشته، درمان را به‌طور مشترک برنامه‌ریزی می‌کنند:

  • روان‌پزشکی
  • نورولوژی
  • جراحی مغز و اعصاب
  • روان‌شناسی

آنان با هم، طرح‌های درمانی شخصی‌سازی‌شده و جامع را بر اساس نیازهای بالینی هر بیمار تدوین می‌کنند. همه اقدامات مطابق پروتکل‌های علمی، اصول اخلاقی و استانداردهای ایمنی بیمار انجام می‌شود.

چه کسانی ممکن است از آن بهره ببرند

نورومدولاسیون در چندین حوزه بالینی به کار می‌رود. این واحد با نگاهی گسترده به آن می‌پردازد و فرایندهای روان‌پزشکی، شناختی و نورولوژیک را در بر می‌گیرد. مناسب بودن این روش همیشه پس از ارزیابی متخصص تعیین می‌شود.

بیماری‌های روان‌پزشکی

پس از ارزیابی تخصصی، ممکن است نورومدولاسیون به‌عنوان گزینه درمانی کمکی برای این موارد در نظر گرفته شود:

  • افسردگی
  • اختلالات اضطرابی
  • نشانه‌های وسواس فکری-عملی
  • اختلالات مرتبط با تروما و استرس
  • نوسانات خلقی
  • مشکلات روان‌پزشکی مرتبط با خواب

شکایات شناختی و عصبی-روان‌پزشکی

در مواردی که از نظر بالینی مناسب باشد، نورومدولاسیون ممکن است برای مشکلات عملکردهای شناختی مغز نیز به کار رود، مانند:

  • فراموشی و مشکلات حافظه
  • دشواری در توجه و تمرکز
  • مشکلات یادگیری
  • کند شدن ذهن و کاهش عملکرد شناختی
  • اختلال شناختی خفیف

بیماری‌های نورولوژیک

روش‌های نورومدولاسیون و نوروفیزیولوژیک این واحد می‌توانند در این موارد برای اهداف تشخیصی و کمکی به کار روند:

  • اختلالات حرکتی
  • برخی شرایط بالینی مرتبط با صرع
  • اختلالات انتقال عصبی-عضلانی
  • بیماری پارکینسون و بیماری‌های نورولوژیک مشابه

ارزیابی عملکردی و نوروفیزیولوژیک

برخی کاربردها به‌خودی‌خود درمان نیستند، بلکه برای تشخیص، پایش و برنامه‌ریزی به کار می‌روند؛ برای نمونه برای:

  • ارزیابی ارتباط میان اعصاب و عضلات
  • تحلیل امواج مغزی
  • پیگیری عینی پاسخ به درمان

EMG، QEEG و روش‌های مشابه ابزارهای مهمی برای این کار هستند.

روش‌های مورد استفاده در این واحد

ارزیابی عملکرد مغز

  • نقشه‌برداری توپوگرافیک مغز (QEEG/TBM): تحلیل امواج مغزی که عملکرد مغز فرد را توصیف می‌کند و به هدایت برنامه‌ریزی درمان کمک می‌کند.
  • الکترومیوگرافی (EMG): آزمونی تشخیصی در نورولوژی که هدایت عضله و عصب را ارزیابی می‌کند.

تحریک مغناطیسی و الکتریکی مغز

  • TMS شخصی‌سازی‌شده (تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای)
  • TMS عمیق (تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای عمیق)
  • تحریک تتا برست (TBS)
  • درمان‌های تحریکی tDCS و CES
  • ECT تحت بیهوشی

این روش‌ها با هدف قرار دادن نواحی مشخصی از مغز، به درمان بیماری‌های روان‌پزشکی و عصبی-روان‌پزشکی کمک می‌کنند.

سایر روش‌های نورومدولاسیون و روش‌های کمکی

  • تحریک پالسی فراجمجمه‌ای (TPS)
  • تحریک عصب واگ از روی پوست (tVNS)
  • فوتوبیومدولاسیون فراجمجمه‌ای مغز (t-FNS)
  • نوروبیوفیدبک (NBF)
  • روش توماتیس

این رویکردها ممکن است برای کمک به مدیریت استرس، شناخت، یادگیری، تعادل هیجانی و ذهن‌آگاهی به کار روند.

رویکردهای پیشرفته و جراحی

  • جراحی عملکردی مغز و اعصاب (ضربان‌ساز مغزی یا باتری مغزی): گزینه‌ای پیشرفته که پس از ارزیابی تخصصی، برای برخی بیماری‌های نورولوژیک و روان‌پزشکی که به دارو پاسخ نداده‌اند، در نظر گرفته می‌شود.
  • اقدامات با کمک نوروناویگیشن: مداخله‌های دقیق‌تر و ایمن‌تر را در نواحی هدف مغز ممکن می‌سازند.

اصول درمانی ما

واحد نورومدولاسیون بیمارستان NPİSTANBUL برای حفظ و تقویت سلامت مغز، این موارد را در اولویت قرار می‌دهد:

  • ایمنی بیمار
  • دقت علمی
  • ارزش‌های اخلاقی
  • رویکرد شخصی‌سازی‌شده

شواهد علمی چه می‌گویند

TMS درمانی تثبیت‌شده برای افسردگی مقاوم به درمان است و در چندین کشور برای OCD نیز تأیید شده است. این روش برای همه مناسب نیست؛ روان‌پزشک پس از ارزیابی تصمیم می‌گیرد.

کاربرد پژوهشی، نه کاربرد بالینی تثبیت‌شده: اختلالات اضطرابی و پانیک، تروما و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اختلال دوقطبی، بیماری پارکینسون و اختلالات حرکتی

  • درمان روان‌درمانی درمان‌های گفتگومحور مبتنی بر شواهد علمی؛ به‌صورت حضوری در مدت اقامت و به‌صورت آنلاین پس از بازگشت به خانه.
تماس تلفنی WhatsApp ارسال درخواست